| xianggangliuhecaikaijiangshijian年少xianggangliuhecaikaijiangshijian的感觉正在一点点xianggangliuhecaikaijiangshijian的逝去,心里却有一种疼痛,成熟并不是十全十美xianggangliuhecaikaijiangshijian的礼物,当用理智堆砌xianggangliuhecaikaijiangshijian的一切占满思维xianggangliuhecaikaijiangshijian的时候,心里那块潮湿和自由xianggangliuhecaikaijiangshijian的地方正在急剧xianggangliuhecaikaijiangshijian的消失,我怕有一天它会悄无声息xianggangliuhecaikaijiangshijian的退出我xianggangliuhecaikaijiangshijian的生活,带走我唯一眷恋xianggangliuhecaikaijiangshijian的东西。xianggangliuhecaikaijiangshijian所以,我努力让自己周围xianggangliuhecaikaijiangshijian的实际中保持一点浪漫,在不由自主xianggangliuhecaikaijiangshijian的谨慎中残存一点真实xianggangliuhecaikaijiangshijian的想法,甚至当独自存于自己空间xianggangliuhecaikaijiangshijian的时候,还能毫无顾忌xianggangliuhecaikaijiangshijian的做个孩子。在满目浮躁和污浊中,我希望自己有明亮xianggangliuhecaikaijiangshijian的眼睛和敏感xianggangliuhecaikaijiangshijian的心。 月影重重,残照西楼,自己低吟浅唱着我们xianggangliuhecaikaijiangshijian的歌,美妙xianggangliuhecaikaijiangshijian的歌声静静得倾泻而出xianggangliuhecaikaijiangshijian你xianggangliuhecaikaijiangshijian的美目如当年流转我心间,我xianggangliuhecaikaijiangshijian的心还在等待着你再一次翻阅,等着你来安抚,在流年逝水里用残缺xianggangliuhecaikaijiangshijian的记忆排列出对你xianggangliuhecaikaijiangshijian的思念,用对你xianggangliuhecaikaijiangshijian的思念刻出一座冰雕,让冰雕带着我xianggangliuhecaikaijiangshijian的忧伤,在下一个春季融化成厚厚xianggangliuhecaikaijiangshijian的相思垢。 依旧像海洋里骄傲xianggangliuhecaikaijiangshijian的鱼,毫发无伤xianggangliuhecaikaijiangshijian的相遇,或者离别,每每与别人保持着散发冷漠气息xianggangliuhecaikaijiangshijian的距离。xianggangliuhecaikaijiangshijian也许这很安全,没有太多xianggangliuhecaikaijiangshijian的纠缠和承诺。 浮生若梦,你终究随着飞花柳絮离开,我依旧等待着某屡萤火xianggangliuhecaikaijiangshijian的救赎。 xianggangliuhecaikaijiangshijian孤阁月色,渲染几许微凉。xianggangliuhecaikaijiangshijian你xianggangliuhecaikaijiangshijian的眸光,透过乱世仓皇,清风拂,层云散,五夜寒光,谁xianggangliuhecaikaijiangshijian的血迹斑驳了谁xianggangliuhecaikaijiangshijian的湖光。 |